Które budynki sakralne są zwolnione z obowiązku posiadania świadectwa charakterystyki energetycznej?

Nie każdy budynek związany z kultem religijnym musi mieć świadectwo charakterystyki energetycznej. Warto wiedzieć, które obiekty są zwolnione z tego obowiązku i na jakiej podstawie prawnej.

Spis treści:

1. Jak prawo definiuje budynek sakralny?
2. Co uznaje się za miejsce kultu religijnego?
3. Jakie obiekty nie spełniają tych kryteriów?
    

Obowiązek posiadania świadectwa charakterystyki energetycznej nie dotyczy budynków, które są trwale przeznaczone do praktykowania kultu religijnego i spełniają odpowiednie kryteria prawne. 

 

Jak prawo definiuje budynek sakralny?

Aby określić, czy dany budynek można uznać za obiekt kultu religijnego, należy sięgnąć do załącznika do ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2021 r. poz. 2351, z późn. zm.). Klasyfikacja ta wyróżnia „budynki kultu religijnego”, do których zaliczają się m.in.:

• kościoły,
• kaplice,
• klasztory,
• cerkwie,
• zbory,
• synagogi,
• meczety,
• domy pogrzebowe i krematoria.

Co uznaje się za miejsce kultu religijnego?

Zgodnie z orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. II SA 391/91), miejscem kultu religijnego jest budynek, w którym regularnie odbywają się nabożeństwa oraz inne formy praktyk religijnych, a wierni danej wspólnoty spotykają się tam systematycznie.

Jakie obiekty nie spełniają tych kryteriów?

Nie wszystkie budowle o charakterze religijnym są zwolnione z obowiązku posiadania świadectwa energetycznego. Nie należą do nich m.in.:

• symbole i znaki religijne (np. krzyże, figury, posągi),
• przydrożne kapliczki,
• tymczasowe obiekty ustawiane na potrzeby jednorazowych uroczystości religijnych.